مهران؛ جایی که عشق، لباس خدمت بر تن کرده است

مهران؛ جایی که عشق، لباس خدمت بر تن کرده است

✍️ عبدل خزلی

این روزها مهران فقط یک مرز نیست؛ تپش مشترک هزاران دلی است که برای عشق می‌تپند و برای عشق، از خود عبور می‌کنند. هر قدمی که در این خاک برداشته می‌شود، روایت انسان‌هایی است که آمده‌اند تا سهمی از مهربانی را به نام خدمت بنویسند.

در میان ازدحام عاشقان، آنچه بیش از هر چیز چشم را می‌نوازد، همدلی بی‌نظیری است که مردم، موکب‌ها و خادمان با تمام وجود به نمایش گذاشته‌اند. گویی همه قرار گذاشته‌اند که هیچ زائری، حتی برای لحظه‌ای، احساس تنهایی یا سختی نکند.

موکب‌ها، تنها محل پذیرایی نیستند؛ خانه‌های عشق‌اند؛ خانه‌هایی که در آن، آب با محبت نوشانده می‌شود، غذا با اخلاص تقسیم می‌شود و خستگی، با لبخند از شانه‌های زائر برداشته می‌شود. اینجا هر استکان چای، هر لقمه نان و هر جرعه آب، رنگ ارادت دارد.

مردم این دیار، ثابت کرده‌اند که بزرگ‌ترین سرمایه یک سرزمین، دل‌های بزرگ مردمانش است. زن و مرد، پیر و جوان، همه شانه‌به‌شانه ایستاده‌اند تا تصویری ماندگار از مهمان‌نوازی ایرانی را در ذهن زائران ثبت کنند؛ تصویری که تا سال‌ها از خاطر نخواهد رفت.

در کنار این عشق مردمی، حضور هماهنگ دستگاه‌های اجرایی و خدمات‌رسان، جلوه‌ای از مسئولیت‌پذیری و مدیریت جهادی را به نمایش گذاشته است. وقتی همه ظرفیت‌ها کنار هم قرار می‌گیرند، نتیجه چیزی جز آرامش و رضایت زائران نخواهد بود.

مدیریت ارشد استان نیز با حضور، برنامه‌ریزی و پیگیری مستمر، نشان داد که خدمت به زائران تنها یک وظیفه اداری نیست؛ بلکه افتخاری بزرگ و مسئولیتی مقدس است. این همدلی میان مدیران، کارکنان، نیروهای امدادی، خدماتی و امنیتی، مهران را به نمادی از انسجام و وفاق تبدیل کرده است.

شاید زیبایی این روزها را نتوان تنها در تصاویر دید؛ زیبایی واقعی در دل‌هایی نهفته است که بی‌هیاهو می‌تپند، در دست‌هایی که بی‌ادعا خدمت می‌کنند و در قدم‌هایی که برای آسایش دیگران برداشته می‌شوند.

مهران این روزها، بیش از آنکه یک گذرگاه باشد، آیینه تمام‌نمای عشق، ایثار، وحدت و خدمت است؛ جایی که مردم، موکب‌ها، خادمان و همه دستگاه‌های اجرایی، کنار مدیریت ارشد استان، دست در دست هم داده‌اند تا زائر، تنها یک چیز را با خود به یادگار ببرد؛ احساس کرامت، آرامش و مهربانی.

و چه زیباست سرزمینی که افتخارش نه به ساختمان‌های بلند، که به انسان‌های بزرگی است که بی‌منت، برای آسایش دیگران از جان و دل مایه می‌گذارند.

🔰 | دوشنبه ۱۲ مردادماه ۱۴۰۵